سلام نیلوفرجان خوشحال شدم که یه رشته خوب قبول شدی اما ازشما انتظار نداشتم که درمورد کسانی که برای شما دل سوزوندند وزحمت کشیدن اینطوری صحبت کنید از شما انتظار قدردانی نداشتند اما فکرنمیکردیم دانش آموزی مثل شما که ازنظر اخلاقی هم قبولش داشتند راهنمایی به دانش آموزهای دیگه بکنه که خیلی ها رو متاثر کرد.امیدوارم ازنظر علمی پیشرفت کنید وهمیشه پایبند به اصول اخلاقی بمونید
سلام دوست. کاش میدونستم چرا من را متهم میکنید که در مورد کسی بد صحبت کردم من همیشه نگه داشتن حرمت کسانی که برایم زحمت کشیدند را از همه چیز مهمتر میدونستم برام نظرشون مهم بود همه ی سعیم را کردم ناراحتشون نکنم .شما چطور در مورد من قضاوت میکنید در صورتی که من حتی بار اولی که از دانشگاه به خونه اومدم رفتم و خواستم ازشون تشکر کنم هر چند مدرسه و منطقه ی ما هیچ ارزشی برایم قائل نشدن اما من رفتم که بگم دلتنگشونم فقط حیف وقت نداشتن .از راهنمایی گفتید اما من حتی در صحبتهام با بچه ها از همین ادمای دلسوز طرفداری کردم .از متاثر شدن گفتید اما فقط خدا میدونه که من چقدر در اون محیط سختی دیدم و دم نزدم که بی احترامی نشود اما هیچ کدوم به اندازه ی گریه ی دوستانم روزی که همه ی ارزوهایشان از میون رفت منو ناراحت نکرد .کاش لااقل خودتون را معرفی میکردین تا میتونستم بهتون بگم تموم این ترم من به دغدغه ی همون دانش اموزای امسال و پارسال گذشت نمونه اش هم اینکه اون ادما منو مسئول مشکلاتشون دونستن و با حرفهاشون در روزی که امتحان داشتم تمام تمرکزم را از من گرفتن دوست من کاش خیلی چیزها را میدیدید و بعد ... مطمئن باشید من به قدری دغدغه دارم که نخوام خودم را به خاطر بقیه زیر سوال ببرم .
خداحافظ دوست
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
سلام نیلوفرجان خوشحال شدم که یه رشته خوب قبول شدی اما ازشما انتظار نداشتم که درمورد کسانی که برای شما دل سوزوندند وزحمت کشیدن اینطوری صحبت کنید از شما انتظار قدردانی نداشتند اما فکرنمیکردیم دانش آموزی مثل شما که ازنظر اخلاقی هم قبولش داشتند راهنمایی به دانش آموزهای دیگه بکنه که خیلی ها رو متاثر کرد.امیدوارم ازنظر علمی پیشرفت کنید وهمیشه پایبند به اصول اخلاقی بمونید
سلام دوست.
کاش میدونستم چرا من را متهم میکنید که در مورد کسی بد صحبت کردم
من همیشه نگه داشتن حرمت کسانی که برایم زحمت کشیدند را از همه چیز مهمتر میدونستم برام نظرشون مهم بود همه ی سعیم را کردم ناراحتشون نکنم .شما چطور در مورد من قضاوت میکنید در صورتی که من حتی بار اولی که از دانشگاه به خونه اومدم رفتم و خواستم ازشون تشکر کنم هر چند مدرسه و منطقه ی ما هیچ ارزشی برایم قائل نشدن اما من رفتم که بگم دلتنگشونم فقط حیف وقت نداشتن .از راهنمایی گفتید اما من حتی در صحبتهام با بچه ها از همین ادمای دلسوز طرفداری کردم .از متاثر شدن گفتید اما فقط خدا میدونه که من چقدر در اون محیط سختی دیدم و دم نزدم که بی احترامی نشود اما هیچ کدوم به اندازه ی گریه ی دوستانم روزی که همه ی ارزوهایشان از میون رفت منو ناراحت نکرد .کاش لااقل خودتون را معرفی میکردین تا میتونستم بهتون بگم تموم این ترم من به دغدغه ی همون دانش اموزای امسال و پارسال گذشت نمونه اش هم اینکه اون ادما منو مسئول مشکلاتشون دونستن و با حرفهاشون در روزی که امتحان داشتم تمام تمرکزم را از من گرفتن
دوست من کاش خیلی چیزها را میدیدید و بعد ...
مطمئن باشید من به قدری دغدغه دارم که نخوام خودم را به خاطر بقیه زیر سوال ببرم .
خداحافظ دوست